Veel mensen als ze klein zijn, krijgen niet altijd de liefde en veiligheid die ze als kind verdienden of nodig hadden. Als je dan opgroeit mis je deze basis behoeften en kan het zijn, dat je dit niet in jezelf, maar buiten jezelf gaat zoeken, bij anderen dus.

Erkenning zoeken, betekent meestal een slecht zelfbeeld hebben of een gebrek aan eigenwaarde.

Het loopt soms zelfs uit tot verslaafd zijn aan drank of drugs. Het mist een connectie met wie jij zelf diep van binnen bent. Met andere woorden je durft niet meer te zijn wie eigenlijk bent.

Hoe ga je hier nou mee om? Je kan oefenen met zinnetjes om deze erkenning aan jezelf te geven en niet meer bij anderen te zoeken. Ga je weer diep naar binnen? Dan kan dit in het begin pijnlijk zijn, omdat je erachter komt, dat je zo lang niet goed voor jezelf bent geweest. Begin je weer een goede band met jezelf op te bouwen? Dan zal je erachter komen, dat het zit in jezelf en niet in anderen. Na enige tijd als de band met jezelf helemaal hersteld is, kan je weer gelukkig worden, omdat je weer jezelf durft te zijn.

Veel mensen in de samenleving missen het gevoel van gezien worden. Het kan een hele zoektocht zijn naar je eigen weg gaan en vervulling hebben van zingeving in je leven. Als jij jezelf speciaal vindt, dan is het makkelijker om iets te vinden om te doen, waar jij jezelf helemaal in kan vinden. Je komt achter je talenten en waar jij goed in bent. Veel mensen doen dingen op hun talent, maar dan moet je wel eerst zelfvertrouwen hebben en weten wat je sterke kanten zijn. Meestal kom je achter deze dingen, door het leven aan te gaan en je te ontwikkelen. Het kan zijn dat je een tussenjaar neemt, om achter dingen te komen, wat je ligt als je gaat studeren. Andere mensen komen hier veel later achter, dat ze niet op hun plek zitten met werk. Het kan zijn dat je later een burn-out, mid life crisis of vastloopt, dit dwingt je om in te gaan zien, wat er verkeerd is aan de dingen die je op dat moment in je leven hebt en hoe je met jezelf omgaat. Meestal komt hier een carrière switch uit, waarbij je beter met jezelf omgaat en wat er wel bij je past. Dit komt er allemaal uit, als jij de beslissing neemt om jezelf speciaal te vinden.

Een koning of koningin heeft macht en dingen voor het zeggen. Je kunt iemand die echt de titel koning of koningin zien als staatshoofd. Het gaat vooral om het gevoel wat iemand heeft, als hij/zij denkt dat iemand een koning of koningin is. Meestal ga je je trots voelen en wat in jezelf zien. Meestal vraag je je dan af, wat maakt mij als mens zo bijzonder, dat ik een koning/koningin ben. Als je je dit soort dingen af gaat vragen, maak je al een shift naar een positiever zelfbeeld. Hoe creëer je het gevoel dat je een koning of koningin bent? Je moet naar binnen gaan en een kroon op de kleine versie van jezelf zetten. Je zult je statig en fier voelen. De samenleving verandert, omdat je de kwaliteiten in jezelf ziet. Er is dan geen kerk meer nodig om iemand wat te laten voelen.

Wat gebeurt er met een samenleving, als we onszelf en anderen niet meer zouden veroordelen? Vroeger hadden we de kerk en vertelde ons wat er goed is en wat er niet kon. Hierdoor zijn wij de autonomie over onszelf kwijtgeraakt, dit houdt in je eigen keuzes maken en realiseren dat elk mens gelijkwaardig is. Veel mensen denken dat dit fout is en blijven het bij een kerk zoeken. Het zit allemaal in het vergaren van zelfvertrouwen. Dan is alleen de vraag; hoe kom je aan dat zelfvertrouwen? Het zit in de kleine, maar ook in de grote dingen.

Dit is bijvoorbeeld als je iets goed hebt gedaan of een doel hebt behaald, jezelf een compliment geven of belonen met iets wat je graag wil. Waar je jezelf ook beter van gaat voelen is, om als je een fout maakt of er gaat iets mis, niet boos op jezelf te zijn, maar zeggen; misschien lukt het volgende keer wel. Deze aanpak is het niet veroordelen van jezelf. Dan kan je dit ook toepassen in de band die jij hebt met mensen om je heen. Als iemand iets fout doet, niet boos op de ander worden, maar stimulerende woorden; het komt wel goed, volgende keer of op een ander moment. Deze aanpak is het niet veroordelen van anderen. Hier zit een stukje persoonlijk leiderschap in.

Als jij de ander in zijn waarde kan laten, zonder jaloers te worden, dan ben je er. Dit lijkt makkelijk, maar het is best moeilijk. Hoe pak je dit aan? De eerste stap is dat je jezelf centraal moet stellen in je eigen leven. Speel je niet de hoofdrol in je leven, ga je andere mensen nodig hebben, om je wat te voelen. Het kan zich uiten, dat je het moeilijk vindt om grenzen aan te geven en anderen makkelijk over je heen laat lopen. Wat je dan eigenlijk doet is jezelf niet op nummer één zetten, maar anderen, vaak om goedkeuring te willen en hopen dat anderen mensen je speciaal vinden en je erkenning geven. Het kan ook een slechte relatie zijn, dat je jezelf wegcijfert en de ander alleen maar aan het pleasen bent. Zelfs geweld kan voorkomen, dat je mishandeld wordt, maar geen aangifte durft te doen, omdat mensen dan slecht over je denken en niet meer met je om willen gaan. Dit is weer sociale druk van de maatschappij; alles moet perfect lijken en alsof er nooit iets aan de hand is. De druk is groot ook dat je wat wordt, hoog op de sociale ladder staat, presteert etc. Als mensen zo met elkaar omgaan, ben je eigenlijk alleen maar bezig met de buitenkant en vergeet je om naar binnen te gaan. Heb je een goede connectie met het binnenste in je hart? Dan maakt die hele sociale druk niet meer uit, je bent blij met jezelf en zoekt het niet meer bij een ander. Kortom het vergelijken valt weg.

Wat is nou het belangrijkste in het leven? Dit zijn van die vragen, die mensen bezig houden, totdat ze het antwoord hebben gevonden. Sommige mensen streven naar perfectie, anderen willen rijk zijn en sommige mensen gaat het alleen om geluk te vinden in het leven. Zo’n zoektocht is meestal een bevrediging van het ego of het hart. Er zijn eigenlijk maar twee opties. Heb je het ego overwonnen, dan komt daarna meestal de ingeving van het hart. Je bent dan op zoek naar twee dingen; van jezelf houden en het licht in jezelf zien. Wat houdt deze twee staten van zijn nou in? Van jezelf houden is het jezelf gunnen van het doen van dingen waar jij gelukkig van wordt. Het licht in jezelf zien laat je snappen, wie je eigenlijk in wezen bent. Wat ben je dan in wezen? Een wezen van het licht, wat weer terug moet naar zijn originele staat van zijn. Vaak is dit het overwinnen van het ego en van jezelf houden, het volgen van het hart. Deze twee dingen zijn dus verbonden met elkaar. Stel jezelf vragen en vergeet nooit wie je zelf van binnen bent.

Als je met iemand een discussie hebt en het niet wint, kan je je voelen als een verliezen. Gaan we terug naar de manier waarop we denken, de gedachtegang tijdens een discussie. Het zit bijna al voorgeprogrammeerd in onze hersenen, dat we denken, dat we slecht zijn als we verliezen. Niets is minder waar. Vaak als we verliezen, hebben we nog dingen te leren, omdat iets niet gelukt is, wat we graag hadden willen halen. Hoe kan je deze gedachtegang ombuigen? Je kan proberen discussies te vermijden, door in je hoofd te zeggen; ik hoef niet per se gelijk te hebben. Vind je het nog te moeilijk om dit tegen jezelf te zeggen? Kan je onderzoeken wat voor trauma erachter het gelijk willen hebben zit. Meestal is dit een wond uit de kindertijd wat je weg stopt of niet wilt voelen. Je kan naar een psycholoog gaan om dit te onderzoeken en te kijken wat je eraan kan doen. Dit zijn eigenlijk de enige opties om het gelijk willen hebben te stoppen.

Als jij van een ander verwacht, dat hij of zij voor je gaat veranderen, vooral in een relatie, dan ligt dit aan iets in jezelf. Het iemand claimen en voor jezelf willen houden is toxic. Meestal komt dit voort uit angsten om alleen te zijn of dat iemand je verlaat of in de steek laat. Als je een moeilijke jeugd hebt gehad, zijn dit survival patronen om jezelf te beschermen en het trauma niet te hoeven voelen, die ontstaan zijn in je jeugd. Meestal heb je een attitude; ik kan nog wel of het komt ooit wel goed. Echter zorgt dit er voor dat om ons trauma in stand te houden, we van de ander verwachten, dat hij/zij alles voor je op gaat geven of dingen voor je doet, waardoor jij je wat voelt. Het zit hem dus in het ontvluchten van wat er werkelijk in die situatie aan de hand is. Wat is dan de oplossing? Het begint bij het observeren van de survival patronen en kijken wat de fout nou is in je psyche en wat je er aan kan doen om deze patronen te doorbreken. Meestal het bewustworden en verandering willen, wil zeggen dat er al een proces op gang is. Vaak moeten we dan alleen nog de trauma’s aanpakken, verwerken en tegen jezelf zeggen; dat je dit niet meer van anderen verwacht, dat hij/zij verandert. Er is dan geen conflict of overtuiging daarvan meer aanwezig.

Waarom hebben mensen op de wereld verwachtingen van zichzelf of anderen? Het zit hem meestal in dat we het andere persoon of zelfs ons zelf niet vrij kunnen laten en willen dat de ander wat wordt of doet, wat in jouw hoofd goed lijkt. Het zit hem dus in de goedkeuring krijgen of geven van jezelf naar de ander of aan jezelf. Heel veel mensen denken dat ze iets moeten worden, om wat te zijn in de wereld, zodat ook anderen er wat in gaan zien. Het is dan ook moeilijk om deze gewoonte te laten gaan, maar het is wel mogelijk. Wat helpt bij het jezelf onderscheiden van de ander, zonder verwachtingen, is het accepteren dat een persoon is, zoals hij is. Je kan zinnetjes in je hoofd oefenen; met andere mensen een kleur te geven en jezelf een andere kleur. Dus bijvoorbeeld; hij is rood en ik ben zwart, zij is geel en ik ben blauw. Door te accepteren dat je anders bent dan iemand anders, stopt het verwachtingen hebben van jezelf, maar ook van anderen.

Nederland is een land waar verwacht wordt, dat je iets gaat worden met een studie, een hoge carrière hebt en deelneemt aan de maatschappij. Vooral als je van de middelbare af komt en je net je diploma hebt gehaald, begint het hele drama pas. Je mag jezelf aan de maatschappij en je ouders gaan bewijzen, dat je kan halen wat er van je verwacht wordt. Wat doet dit mentaal met je? De meeste studenten hebben studie stress, burn-outs, depressies dat ze zich alleen voelen, omdat de lat zo hoog ligt om iets te worden. Soms is een beetje bewijzen goed, omdat je dan weer stappen maakt, naar het doel wat je wilde bereiken. Op een gegeven moment als je bezig bent met je bewijzen, gaan sommige mensen zich afvragen, waarom we dit eigenlijk allemaal doen. Het lijkt allemaal normaal, omdat iedereen dit doet. De meeste studenten zijn al blij als ze hun eigen studie mogen kiezen. Wat is hier nou de oplossing voor? Het zit hem in dat je doet wat je leuk vindt en ook tegen jezelf kan zeggen, dat het soms even goed is zoals het nu is en jezelf niet hoeft te bewijzen. Alleen maar bewijzen geeft namelijk zoveel stress, dat je niet meer stil staat, wat je allemaal al bent geworden en hebt behaald. Jezelf uit blijven dagen met dingen die jij leuk vindt en waar je interesses liggen, verlicht de druk en zorgt voor geluk.

Iedereen die op de wereld rondloopt, heeft iets bijzonders, iets wat jou helemaal jou maakt. Het kan zijn dat je ijverig bent, een doorzetter of juist een aanpakker. Hoe kom je achter wat jouw talenten zijn? Meestal op school leer je dingen en kom je erachter waar je wel en niet goed in bent. Ontwikkeling is daarom heel belangrijk voor kinderen, jongeren en zelfs volwassenen. Als je weet wat je talenten zijn, heb je later een voorsprong op anderen, omdat je weet wat wel en niet voor je werkt. Hoe zorg je er voor dat je goed blijft van de maatschappij en deze inzichten niet verliest? Jezelf steunen in waar jij goed in bent, dus in feite achter jezelf gaan staan. Ook als je dan in discussies belandt, heb je niet meer nodig om gelijk te hebben. Stel jezelf altijd voor hoe jij bent als je helemaal in je kracht staat. Geluk zit hem in, het werkelijk zijn wie je bent en daar achter blijven staan, volledig hoe je bent met al je mooie kanten en talenten.

Als je in je leven met iets zit, wat niet goed is gegaan en je voelt je hier niet goed over, kan je het jezelf vergeven met die onvoorwaardelijke liefde die in ieder mens zit. Hoe doe je dit?
Je gaat in gesprek met je innerlijke kind, dat is het diepste wat wij hebben aan liefde in ons en dit wordt ook wel God genoemd. Je zegt een mantra tegen jezelf; ik hou van je, het spijt me, vergeef me, dank je. Het is een oud Hawaïaans vergevingsritueel, wat ook wel de Ho'oponopono heet. Je kan dit uittesten wel chakra pijn doet, je hier op focussen en dan de mantra zeggen. Als het goed is, wordt de pijn in het chakra minder en gaat op een gegeven moment zelfs weg. Doe je dit continu? Dan wordt het op een gegeven moment een gewoonte, gaat het dus automatisch. Wat haal je er uit? Je bent altijd in contact met je innerlijke kind en voel je je gezien door jezelf (ook wel de volwassene genoemd, die jij in je hebt). Uiteindelijk wil je kind het liefst zichzelf veilig en geliefd voelen. Als je deze in jezelf hebt zitten, begrijp je het doel van mens zijn; dingen fout doen, de les eruit leren en dan door naar de volgende ervaring, terwijl je in die liefde blijft.

Wat is het verschil tussen iets fout doen en iets leren? Eigenlijk zit hier geen verschil tussen. Je maakt de fout, omdat je nog niet weet hoe iets wel moet. Dit is dan ook de reden dat je alleen je excuses aan kan bieden, als iets niet lekker is gelopen, je iets niet snapt of een foute keuze gemaakt hebt. Dat je die les leert, heet karma. Wat is karma? Het inzicht dat je een les blijft krijgen, totdat je hem geleerd hebt. Het zit in de onvoorwaardelijke liefde van God, dat je hier op de aarde terug bent gekomen, om weer te realiseren wie je diep van binnen bent. Het gebeurt weleens dat iemand heel erg boos wordt, als je iets fout hebt gedaan of ruzie hebt met dat persoon. Meestal wil de ander dan dat je je schuldig voelt of slecht over jezelf, dat de ander niet naar zichzelf hoeft te kijken en zijn fout toe hoeft te geven. Een ruzie is altijd een wisselwerking tussen twee personen, je hebt altijd een aandeel gehad in het ontstaan van de ruzie. Wil je wel inzien wat het conflict inhoudt en het goed wil maken? Je kan dan alleen sorry zeggen, omdat je dat bewustzijn op het moment dat de ruzie begon nog niet had. Je hebt een nieuw inzicht vergaard en hoopt dat het volgende keer niet weer gebeurt.

Hoe zorg je ervoor, dat je jezelf blijft en stabiel? Dit kan pas als je echt het licht in jezelf ziet en genoeg licht in en om jezelf heen hebt, dan kan je het gaan doen op het hoogste wat je in jezelf hebt; je geestvonkatoom. Hoe doe je dit? Je kan lichtkracht in en om jezelf heen opbouwen en telkens een beetje meer. Als de zon schijnt kan je licht opzuigen, als het ware in ademen. Ook met een ademhalingsoefening: je ademt licht in en alle shit uit, zo reinig je jezelf van negatieve gedachten en sombere gevoelens. Doe je dit veel, dan kan je na een bepaalde tijd zien in de spiegel, dat je meer gaat stralen. Licht kan je zelfs om je heen visualiseren, je stelt een lichtcirkel om jezelf heen, net zolang hij zo groot en sterk is, dat je het er echt op kan doen. Als je dit hebt gemanifesteerd, heb je niemand meer nodig om je jezelf beter te voelen. Met andere woorden je voelt je altijd goed, speciaal en kan met tegenslagen omgaan. Je bent onafhankelijk van anderen.

Wat is God? Wie ben ik nou eigenlijk? Dit zijn veel vragen waar mensen mee rondlopen of niet eens mee bezig zijn. Vaak kom je als het slechter gaat op een soort keerpunt in je leven, waar je meer opzoek gaat naar diepgang. Het is een soort shift, dat hoe je het nu doet, niet meer aan kan. Je bent dan heel erg afgezonderd van je innerlijke kind, wie jij dus eigenlijk in feite bent. Hoe kom je daar weer mee in contact? Meestal is daar een soort spiritueel pad voor nodig. Het kan van alles zijn, dat je met jezelf aan de slag gaat, om een cursus of opleiding te doen, veel alternatieve therapieën helpen ook. Het gaat er om dat je goed gaat voelen wat je nou wil met je leven. Echt zingeving wat beter bij je past, is de oplossing. Je kan een dialoog aan gaan met je innerlijke kind tijdens een geleide meditatie, hoe het er mee is, waar je verdrietig om bent of wat je kleine ik mist van hoe je innerlijke volwassen, je kleine ik behandelt. Probeer er naar te luisteren en er dan te zijn voor de kinderlijke versie van jezelf. Hoe beter de band is, hoe blijer je bent.

Waarom maken we fouten en voelen we onszelf hier slecht over? Veel mensen veroordelen zichzelf en hebben te veel verwachtingen van zichzelf. De lat te hoog leggen kan ervoor zorgen dat je depressief wordt of onzekerheden krijgt. Waar komt die druk vandaan? Het komt voor uit een wereld die veel verwacht van mensen en vooral jongeren. Wat kan je hier aan doen? Het begin is het observeren van gedachten, vaak kom je er dan achter dat je een doemdenker bent en het je eigen gedachten zijn, die je somber maken. De tweede stap is hier met mensen praten die je goed kennen en dan misschien therapie. Waar draait het leven dan om? Waar kan je jezelf op focussen, dat je hoop blijft houden? Als je jezelf voor neemt dat dingen beter worden, dan blijf je gemotiveerd en geef je niet op. Hoe wordt het beter? Het realiseren dat het gaat om het mens zijn, dus fouten durven te maken en op je bek durven te gaan. Wat leer je daar van? Hoe dingen wel moeten, waarvan je nog niet weet hoe het moet.

Hoe kan het dat je je soms slecht voelt, terwijl je niet weet waar het vandaan komt? Het zit hem in het onderdrukken van emotie, je bent tegen je gevoel aan het vechten. Een emotie ontstaat als je gedachten en gevoelens botsen, dit heet ook wel het ego. Heb je ergens pijn en je stopt het weg, komt het vanzelf als een bal omhoog die je onder water probeert te drukken. Vaak is deze klap nog heftiger dan de emotie zelf. We observeren vaak de gedachte patronen niet die negatief zijn, maar leiden ons af met of een film, drugs of een avondje uit. Hoe observeer je dan wel die negatieve gedachten patronen? Mediteren kan heel goed helpen, maar ook tegen jezelf zeggen, dat gevoel goed is. Je doorbreekt de emotie met het laten zijn van je gevoel en daar geen oordeel over te hebben. Het komt omhoog, je observeert het en het gaat weer weg. Vechten is dan ook een survival patroon om dingen niet te hoeven voelen, meestal zit hier een trauma van vroeger achter. Nogmaals  het er laten zijn van het gevoel is genoeg, dit hoort bij mens zijn.

Waarom maken we fouten? Dit komt omdat we vaak nog niet weten hoe iets wel moet. Wat zien we als een fout? Iets wat de ander niet weet, maar jij al wel. Hoe gaan we daar vaak mee om? We veroordelen de ander. We kunnen leren omgaan met dat iemand fouten maakt, namelijk dat we weten wat er uit een fout komt. Dit is als volgt; vaak als we snappen hoe het wel moet, leren we de les. Heb je de les nog niet geleerd, dan krijg je de ervaring nog een keer. Deze wetten van de wereld heet karma. Je bent hier namelijk op de aarde geïncarneerd om alle lessen te leren, totdat je uitgeleerd bent. Het is de liefde van de wereld, dat we altijd nieuwe kansen krijgen om weer het goede te doen. Ben je afgedreven? Ga dingen doen waardoor je weer op het goede pad komt en lekker in je vel gaat zitten. Dit zijn altijd de eerste stappen om een ommezwaai te maken, weer naar de juiste richting. Heb je de smaak weer te pakken, met bijvoorbeeld weer sporten of een baantje? Dan kan je het uitbreiden, naar bijvoorbeeld het oppakken van een studie of een baan waar je van droomt. Het is altijd goed, als je maar bijdraagt aan de samenleving.

Volg je dromen en geef nooit klinkt heel makkelijk, maar het kan best ingewikkeld zijn. Waarom is het makkelijker gezegd dan gedaan? Omdat veel mensen het niet durven. Waarom durven veel mensen het niet? Omdat het buiten hun comfortzone ligt. Wat is dan een comfortzone? De cirkel met mensen en gewoontes om je heen, waar jij je veilig voelt. Is het buiten je comfortzone zoeken succes? Je kan succesvol worden, maar het kan ook mislukken. Is dit waarom veel mensen het niet durven om dingen buiten hun comfortzone te zoeken? Ja, dit voelt eng omdat je deze ruimte nog niet kent. Hoe volg je dan je dromen? Toch proberen om waar jij van droomt, buiten je comfortzone te zoeken. En wat houdt nooit opgeven dan in? Dat als het moeilijk wordt je niet opgeeft, maar toch door blijft zetten.

Als je vaak terug kijkt op je leven, kan je vaak lijnen zien, hoe dingen zijn gelopen. Van te voren weet je vaak nooit waar je aan begint of wat er uit een bepaalde ervaring gaat komen.

Hoe zorgen we dan dat we toch dingen blijven doen en uitgedaagd worden? Vaak heb je dingen die je wel leuk vindt of doelen die je graag wil behalen. Zo blijf je toch bezig. Wat is dan het verschil tussen bezig blijven en iets leuk vinden? Het ene geeft gewoon voldoening het andere is meer om jezelf telkens opnieuw uit te blijven vinden. Zit hier dan een link tussen? Ja, je hebt het voldoening uit dingen halen nodig om jezelf telkens opnieuw uit te kunnen vinden. Is dit dan een balans? Ja, het één kan niet zonder het andere. En dat is dan de dualiteit van de wereld? Ja, in het kwade zit het goede en in het goede zit ook het kwade.

Wat gebeurt er met een samenleving, als mensen hoop verliezen? Meestal wordt dit onderdrukt, door of een religie of een dictator. Hoe bevrijd je jezelf en de samenleving van zoiets? Toch durven om je stem te laten horen, waar je voor staat. Waar kies je dan voor? Niet de angst maar het vertrouwen in dat het goed komt. Is dit dan de liefde? Ja, liefde is het tegenovergestelde van angst. En dan creëer je dus hoop? Ja, hoop en liefde komt het meest dicht bij het menselijk hart, angst doet pijn. Is dit hoe er wereldvrede ontstaat? Ja, waar hoop is, is vrede.